Kişinin kendi yaralarını saramadığını ve her halukarda başkalarından ve özellikle sevdiği kimseden destek almadan kendisini çaresiz ve ümitsiz hissettiğini işaret eder. Yoğun bir anne sevgisi altında büyümüş kimselerin yetişkinliklerinde de aynı ihtiyaca sahip olduklarının göstergesidir.