İhlas Haber Ajansı (İHA) kaynaklarından alınan bilgilere göre, Düzce Üniversitesi Sanat, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi Geleneksel Türk Sanatları Bölüm Başkanı Doç. Dr. Yusuf Parlak, SEKA Kağıt Müzesi’nin 10. kuruluş yıl dönümü etkinlikleri çerçevesinde canlı gravür baskı performansına imza attı. Etkinlikte, Ayasofya’nın Çınarından Mescid-i Aksa’ya adlı özel eser sanatseverlerin beğenisine sunuldu.

Tarihi ve Sanatı Buluşturan Eser SEKA Kağıt Müzesi’nde Sergileniyor

Düzce Üniversitesi Çevre ve Sağlık Teknolojilerinde İhtisaslaşma Koordinatörlüğü bünyesinde yürütülen çalışmalarla hazırlanan eserde, Ayasofya çevresinden toplanan çınar ağacı liflerinden elde edilen el yapımı kağıt tercih edildi. Düzce Üniversitesi Geleneksel Kağıt Atölyesi’nde geleneksel yöntemlerle üretilen kağıt, içerdiği malzemeler ve tarihi olaylara atıfta bulunan ölçüleriyle dikkat çekti.

Tarihi ve Sanatı Buluşturan Eser SEKA Kağıt Müzesi’nde Sergileniyor

Tarihi Sembollerle Üretilen Özel Kağıt

Çalışmada kullanılan kağıt, Malazgirt Zaferi’ni simgeleyen 1071 milimetre genişlikte ve İstanbul’un fethini simgeleyen 1453 milimetre uzunlukta tasarlandı. SEKA Kağıt Müzesi’ndeki canlı performans sırasında bu özel kağıt üzerine Kubbetü’s-Sahra, Mescid-i Aksa’nın surları ve Kudüs’ün tarihi mimari dokusu işlendi. Ayrıca Kubbetü’s-Sahra’nın kubbesinde 22 ayar gerçek altın kullanıldı.

Türkiye’de bu ebatlarda el yapımı kağıdın ilk kez üretildiğini vurgulayan Doç. Dr. Yusuf Parlak, büyük boyutlu bir kağıdı geleneksel tekniklerle hazırlamanın önemli bir sanatsal deneyim olduğunu kaydetti. Parlak, eserin baskı çalışmasını tarihi bir kağıt müzesinde gerçekleştirmenin ve kalıcı olarak sergilenmek üzere müzeye bırakmanın kendisi için büyük bir değer taşıdığını ifade etti.

Ziyaretçilerin yoğun ilgi gösterdiği performansın ardından eser, SEKA Kağıt Müzesi’nde kalıcı olarak sergilenmek üzere teslim edildi.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

Geleneksel Türk sanatları ve el yapımı kağıt üretimi, kültürel mirasın geleceğe aktarılmasında kritik bir rol oynamaktadır. Tarihi sembollerin ve yerel malzemelerin sanatsal projelerde bir araya getirilmesi, hem zanaat bilincini canlı tutmakta hem de müzecilik faaliyetlerine nitelikli eserler kazandırmaktadır.