İhlas Haber Ajansı (İHA) kaynaklarından alınan bilgilere göre, Göğüs Hastalıkları Uzmanı Prof. Dr. Şevket Özkaya, kırmızı ve işlenmiş et tüketiminin kanser riskiyle olan ilişkisine dikkat çekti. Her gün fazladan 100 gram kırmızı et tüketiminin kolon kanseri riskini yaklaşık yüzde 17 oranında artırdığını belirten Özkaya, günde 50 gram işlenmiş et tüketiminin ise bu oranı yüzde 18'e çıkardığını ifade etti.

Dünya Sağlık Örgütü’ne (DSÖ) bağlı Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı (IARC) değerlendirmelerine göre kırmızı et kanserojen olma ihtimali bulunan Grup 2A kategorisinde yer alırken, işlenmiş et ise insanlarda kanserojen olduğuna dair yeterli kanıt bulunan Grup 1 kategorisinde sınıflandırılıyor. Uzmanlar, kırmızı ette bol miktarda bulunan hem demirinin kolon iç yüzeyini tahriş ederek zararlı bileşikler oluşturabileceğine işaret ediyor.

İşlenmiş Et Ürünleri Daha Yüksek Risk Taşıyor

Tuzlama, kürleme, fermantasyon ve tütsüleme gibi yöntemlerle hazırlanan sucuk, sosis, salam, jambon, pastırma ve konserve etler sağlık açısından daha büyük bir endişe kaynağı oluşturuyor. Günlük sadece 50 gram işlenmiş et tüketiminin yaklaşık iki dilim jambona denk geldiğini vurgulayan Prof. Dr. Özkaya, bu gıdaların üretiminde kullanılan nitrit ve nitratların kolon mukozasına saldırarak kansere zemin hazırladığını belirtti.

Kırmızı et tüketiminin pankreas ve prostat kanserleriyle ilişkisine dair bazı bulgular bulunduğunu ancak en güçlü kanıtların kolon kanseri üzerinde olduğunu aktaran Özkaya, et tüketiminin tamamen bırakılması yerine porsiyon kontrolü yapılmasını, diyetin lifli gıdalar ve bitkisel proteinlerle dengelenmesini tavsiye etti.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

Dünya Sağlık Örgütü ve uluslararası sağlık kuruluşları, işlenmiş et ürünlerinin tüketim sıklığı ile kolorektal kanser vakaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunduğunu çeşitli bilimsel raporlarla ortaya koymaktadır. Halk sağlığı otoriteleri, beslenme alışkanlıklarında dengeli porsiyonların tercih edilmesinin ve işlenmiş gıda alımının sınırlandırılmasının kronik hastalık riskini azaltmada kritik rol oynadığını vurgulamaktadır.