İhlas Haber Ajansı (İHA) finans servisinin derlediği verilere göre Türkiye’de her 7 yetişkinden 1’ini etkileyen kronik böbrek hastalığı (KBH), insan sağlığının yanı sıra sağlık sistemleri, toplum ve çevre açısından giderek büyüyen çok boyutlu bir halk sağlığı sorunu oluşturuyor. AstraZeneca Türkiye, erken tanıdan etkin hastalık yönetimine, ekonomik ve çevresel etkilerden dijital çözümlere uzanan bütüncül bir yaklaşım ortaya koydu.

Böbrek Sağlığının Sürdürülebilirlik Üzerindeki Etkisi
Böbrek sağlığı, bireylerin yaşam kalitesinin korunması açısından kritik önem taşıyor. Dünyada her 10 kişiden 1’ini etkileyen kronik böbrek hastalığının çoğunlukla belirti vermeden ilerlemesi, erken tanıyı zorunlu kılıyor. Hastalık ilerledikçe yoğun sağlık hizmetlerine duyulan ihtiyaç artarken, sağlık sistemi üzerindeki baskı da büyüyor. AstraZeneca Türkiye tarafından bağımsız sağlık araştırma şirketi Maverex ile gerçekleştirilen çalışmada, hastalığın çevresel boyutu yaşam döngüsü değerlendirmesi yöntemiyle incelendi.
Karbon Ayak İzi ve Çevresel Boyut
Araştırmaya göre Türkiye’de kronik böbrek hastalığının yıllık toplam karbon ayak izi 2,84 milyon ton karbondioksit eş değeri olarak hesaplandı. Bu oran; hasta ulaşımı, hastanede yatışlar ve özellikle ileri evrelerde uygulanan hemodiyaliz süreçlerinden kaynaklanıyor. Hastalık ilerledikçe hasta başına düşen karbon ayak izi yaklaşık 15 kat artış gösteriyor. En yüksek karbon ayak izi ise merkezde hemodiyaliz uygulanan Evre 5 hastalarında yıllık 10,5 ton CO2e olarak kaydedildi.
Erken Tanının Sağladığı Kazanımlar
Çalışmada, erken evrelerde saptanan hastalıkta ilerlemenin önlenmesinin hem hasta sonuçları hem de çevre için büyük kazanımlar sağlayacağı vurgulandı. Hastalığın ilerlemesinin önlenmesi sayesinde yılda 0,65 megaton CO2e'ye kadar emisyon azaltılabiliyor. Uzmanlar, diyabet ve hipertansiyon gibi risk gruplarında tarama faaliyetlerinin güçlendirilmesinin ve dijital sağlık sistemlerinin önemine dikkat çekiyor.
Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme
Kronik böbrek hastalığı, dünya genelinde ve Türkiye'de artış gösteren, erken evrelerde genellikle belirti vermemesi nedeniyle tanı konulması gecikebilen önemli bir sağlık sorunudur. İleri evrelerde diyaliz ve böbrek nakli gibi maliyetli ve hasta yaşamını doğrudan etkileyen tedavi yöntemlerine ihtiyaç duyulması, koruyucu hekimlik ve erken tarama programlarının ulusal sağlık politikalarındaki önceliğini artırmaktadır.

Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.
Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır. IP adresiniz kaydedilmektedir.