İhlas Haber Ajansı (İHA) muhabirlerinin edindiği son dakika bilgilerine göre, İsrail’de gerçekleştirilen genel seçimlerin ardından oy sayım süreci devam ediyor. İsrail Merkezi Seçim Komitesi tarafından paylaşılan verilere göre, şu ana kadar oyların yüzde 85.6’lık kısmı sayılmış durumda.

Mecliste Çoğunluk Sağlanamadı

Sandık çıkış anketleri ve mevcut sonuçlar doğrultusunda, Başbakan Binyamin Netanyahu’nun liderliğindeki sağcı, aşırı sağcı ve ultra-Ortodoks partilerden oluşan blok, 120 sandalyeli mecliste 53 sandalye elde etti. Eski İsrail Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot yönetimindeki muhalefet bloğu ise 48 sandalyeyi hanesine yazdırdı. Öte yandan, İsrail vatandaşı Filistinlileri temsil eden ve Ortak Liste ile Ra’am bünyesindeki Arap partiler, toplamda 19 sandalye kazanarak tarihlerindeki en yüksek temsil oranına ulaştı.

Mevcut tabloya göre ne iktidar ne de muhalefet kanadı koalisyon için gerekli olan 61 sandalye eşiğine ulaşabiliyor. Kesin sonuçların bu şekilde tescillenmesi durumunda, İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog’un hükümeti kurma görevini en avantajlı adaya tevdi etmesi bekleniyor.

Arap Partilerin Rolü

Eisenkot’un muhalefet kanadı ile Arap partilerin toplam sandalye sayısı 67'ye ulaşıyor. Bu durum, Arap partilerin hükümetin kurulması sürecinde kilit bir konuma gelmesine neden oluyor. Ortak Liste Başkanı Yusuf Cebareen yaptığı açıklamada, Netanyahu hükümetine karşı gerçek bir alternatif oluşturmak isteyenlerin kendileriyle diyalog kurmak zorunda olduğunu belirtti.

Arap milletvekili ve Ta’al Partisi lideri Ahmad Tibi de alternatif bir hükümet kurulması amacıyla Netanyahu karşıtı blokla temasların sürdüğünü doğruladı. Tibi, değişim bloğuna destek vermeye hazır olduklarını, ancak resmi bir koalisyonun parçası olmalarının beklenmediğini ifade etti.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

İsrail siyasi sistemi, çok partili yapısı ve yüzde 3,25'lik seçim barajı nedeniyle tek başına iktidar çıkarmanın zor olduğu bir parlamenter geleneğe sahiptir. Bu durum, mecliste çoğunluğu sağlamak için küçük partilerin ve koalisyon ortaklarının desteğini zorunlu kılarken, geçmiş yıllarda yaşanan hükümet krizlerinin temel sebepleri arasında yer almaktadır.