Çocukluk çağında karşılaşılan nörogelişimsel bir öğrenme bozukluğu olarak tanımlanan dislekside erken farkındalık, doğru değerlendirme ve bütüncül yaklaşım, disleksinin doğru yönetilmesinde büyük önem taşıyor. İhlas Haber Ajansı (İHA)'na yapılan açıklamalara göre Dr. Öğr. Üyesi Fırat Öz, disleksinin zekâ geriliği, tembellik veya öğrenmeye isteksizlik olarak değerlendirilmesinin önemli bir yanılgı olduğunu söyledi. Disleksinin yalnızca okuma becerilerini değil, çocuğun özgüvenini ve psikososyal gelişimini de etkileyebileceğini belirten Öz, aile-okul-sağlık profesyonelleri iş birliğinin önemine işaret etti.

Atlas Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı’ndan Dr. Öğr. Üyesi Fırat Öz, 1-8 Kasım Disleksi Farkındalık Haftası vesilesiyle yaptığı değerlendirmede, bu durumun genel zihinsel kapasiteden bağımsız olarak yazılı dilin edinimi ve işlenmesinde güçlüklerle karakterize olduğunu belirtti.

Erken Farkındalık ve Doğru Yaklaşım Hayati Önem Taşıyor

Disleksinin fonolojik işlemleme, harf-ses ilişkilerinin kurulması ve kelimelerin otomatik olarak tanınması süreçlerindeki farklılıklarla ilişkili olduğunu vurgulayan uzmanlar, bilimsel temelli müdahalelerle okuma becerilerinde anlamlı gelişmeler sağlanabildiğini ifade ediyor. Ailelerin yoğun kaygı yerine erken farkındalık ve zamanında destek üzerine odaklanması gerektiği belirtilirken; yazım becerilerindeki güçlüklerin disgrafi, matematiksel becerilerdeki sorunların ise diskalkuli kapsamında değerlendirildiği kaydedildi.

Toplumda harfleri ters yazmanın tek başına ayırt edici bir belirti olmadığını belirten Dr. Öğr. Üyesi Fırat Öz, Türkçe’de güçlüğün genellikle okuma hızı ve akıcılığında kendini gösterdiğini ifade etti. Konuşmanın gecikmesi, harf bulma zorlukları ve okuma etkinliklerinden kaçınma gibi okul öncesi ve ilkokul dönemindeki belirtilere karşı ailelerin dikkatli olması ve gerektiğinde uzman desteği alması önerildi.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

Özgül öğrenme bozuklukları arasında yer alan disleksi, bireylerin zihinsel kapasitelerinden bağımsız olarak ortaya çıkan nörobiyolojik kökenli bir süreçtir. Erken dönemde tespit edilen öğrenme güçlüklerinde bireyselleştirilmiş eğitsel yaklaşımlar ve çok yönlü destek mekanizmaları, çocukların akademik başarılarının yanı sıra psikolojik iyilik hallerini de olumlu yönde desteklemektedir.