İhlas Haber Ajansı (İHA) muhabirlerinin edindiği son dakika bilgilerine göre, çocukluk çağı kanserlerinde en sık görülen türün lösemi olduğunu belirten Prof. Dr. Volkan Hazar, erken tanı ve modern tedavi yöntemleriyle bu hastalıkta son derece başarılı sonuçlar elde edildiğini ifade etti. 2-8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası dolayısıyla değerlendirmelerde bulunan Memorial Sağlık Grubu Medstar Antalya Hastanesi Çocuk Onkolojisi Bölümü’nden Prof. Dr. Hazar, özellikle uzun süren halsizlik, açıklanamayan ateş, ciltte solukluk ve kolay morarma gibi belirtilerin kesinlikle göz ardı edilmemesi gerektiğinin altını çizdi.

Lösemi Çocukluk Çağında İlk Sırada Yer Alıyor

Hastalığın kemik iliğinde kan hücrelerinin üretiminden sorumlu yapının kontrolsüz ve anormal şekilde çoğalmasıyla ortaya çıktığını aktaran Prof. Dr. Hazar, her yaş döneminde görülebilmekle birlikte özellikle 2-5 yaş arasındaki çocuklarda daha sık karşılaşıldığını belirtti. Bu nedenle ailelerin çocuklarında gözlenen değişimleri dikkatle takip etmesi büyük önem taşıyor.

Akut Lenfoblastik Lösemi Vakalarında Yüksek Başarı Oranı

Çocukluk çağı lösemilerinin yaklaşık yüzde 80’ini akut lenfoblastik löseminin (ALL) oluşturduğunu kaydeden Hazar, modern tıp sayesinde bu gruptaki çocukların yaklaşık yüzde 85-90’ında uzun süreli sağkalım sağlanabildiğini vurguladı. Modern kemoterapi protokolleri ve risk grubuna göre düzenlenen bireyselleştirilmiş tedaviler bu başarıda kilit rol oynuyor.

Dikkat Edilmesi Gereken Belirtiler

Uzmanlar, dinlenmeyle geçmeyen halsizlik, ciltte solukluk, nedeni açıklanamayan ateş, kolay morarmalar ve sık tekrarlayan burun veya diş eti kanamalarının mutlaka dikkate alınması gerektiğini belirtiyor. Ayrıca löseminin bulaşıcı bir hastalık olmadığı, erken teşhis ve toplumsal dayanışmanın tedavi sürecini doğrudan desteklediği ifade ediliyor.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

Lösemi, çocukluk çağında görülen kanser türleri arasında en yaygın olanlardan biridir ve erken evrede teşhis edilmesi tedavi başarısını doğrudan artırır. Gelişen tıp teknolojileri, kemoterapi protokolleri ve destekleyici bakım uygulamaları sayesinde hastaların hayatta kalma oranları geçmiş yıllara kıyasla önemli ölçüde yükselmiştir.