HaberSaati24: Son Dakika Haberleri ve Güncel Haberler

İhlas Haber Ajansı (İHA) finans servisinin derlediği verilere göre, Almanya’da uzun yıllardır restoran işletmeciliği yapan Saim Aygün, son dönemde geleneksel lezzetler için yabancı isimlerin tercih edilmesini eleştirdi.

Türkiye ile Almanya arasında 30 Ekim 1961 tarihinde imzalanan İşgücü Anlaşması'nın üzerinden 65 yıl geçerken, bu süreçte Almanya’ya yerleşen Türk aileler gıda sektöründe önemli bir konuma ulaştı. Berlin’de 46 yıldır yaşadığını ve uzun süredir otelcilik ile restoran sektöründe faaliyet gösterdiğini belirten Saim Aygün, geçmişten bugüne Avrupa’daki yaşam koşullarının ve gıda alışkanlıklarının değiştiğini ifade etti.

Gurbetçilik ve Yaşam Şartları

Aygün, geçmişte Avrupa’nın sosyal ve ekonomik açıdan daha cazip olduğunu, günümüzde ise artan hayat pahalılığı nedeniyle tasarruf yapmanın zorlaştığını vurguladı. Almanya’daki Türklerin birinci, ikinci ve üçüncü nesillerle kök saldığını belirten Aygün, toplumsal aidiyet konusuna da değindi.

Yaprak Döner Tartışması

Türk mutfağının ikonik lezzetlerinden olan yaprak dönerin son dönemde Steak Döner olarak adlandırılmasını eleştiren Saim Aygün, bu duruma yönelik şu ifadeleri kullandı: "Biz normalde Avrupa’da iki çeşit döner yapıyoruz. Döner kebap ve yaprak döner yapıyoruz. Ama son zamanlarda bir furya çıktı, Steak Döner demeye başladılar. Ben neden yaprak döneri İngilizce ya da Almanca yapacağım? Şimdi ben soruyorum, Ahmet ya da Mehmet’in adına Hans ya da Tomas mı diyeceğiz? Bunu yapan arkadaşlara soruyorum, o zaman çocukların adını da değiştirin. Neden yaprak döner demiyorsun? Neden sahip çıkmıyoruz markamıza?"

Avrupa'da Dönerin Yeri

Dönerin Avrupa’da büyük bir sektör haline geldiğini belirten işletmeci, Alman mutfağındaki dondurulmuş fast-food ürünlerine karşılık dönerin tamamen taze et ve sebzelerle hazırlandığını kaydetti.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

Almanya'daki Türk işletmeciler, diaspora ekonomisinin ve geleneksel Türk mutfağı unsurlarının uluslararası pazarda korunmasının kültürel kimlik açısından önem taşıdığını belirtmektedir. İşgücü göçüyle başlayan süreçte gıda sektörü, iki ülke arasındaki ticari ve sosyal ilişkilerin en önemli bileşenlerinden biri olarak öne çıkmaktadır.