İhlas Haber Ajansı (İHA) Adana muhabirlerinin sahadan aktardığı bilgilere göre, Adana’nın Kozan ilçesinde 30 yıldır dokuma tezgahının başında olan 52 yaşındaki Feyyaz Atar, eski kazaklardan sökülen ipleri ve kullanılmayan penyelerden kesilen kumaş parçalarını el emeğiyle kilim ve yolluğa dönüştürüyor.

Kozan’ın Güneri Caddesi’nde 10 metrekarelik bir dükkanda mesleğini sürdüren Atar, ilkokuldan sonra ailesinin teşvikiyle dokuma tezgahının başına geçti. Ustasının yanında çırak olarak başladığı meslekte kalfalık ve ustalığa kadar ilerleyen Atar, iki kız çocuğunu da bu meslekten elde ettiği kazançla büyüttüğünü belirtti.

Eski Kazaklar Çöpe Gitmek Yerine Yeniden Hayat Buluyor

Dokumada kullanılan iplerin genellikle eski kazaklardan elde edildiğini anlatan Atar, bazı müşterilerin kazakları sökerek yumak haline getirdiğini, bazılarının ise kullanılmamış iplerle de başvurduğunu kaydetti. Atar, dokuma ürünlerinin özellikle astım bronşiti olanlar tarafından daha sağlıklı olduğu gerekçesiyle tercih edildiğini ifade etti.

Günde Beş Altı Metre Yolluk Dokuyor

Geleneksel dokuma tezgahında üretimini sürdüren Atar, yolluk ve savan çeşitlerine göre farklı teknikler kullandığını belirterek, her gün ortalama 5-6 metre yolluk üretebildiğini aktardı. Şehir dışından da sipariş aldığını söyleyen usta, Kozan'da bu mesleği yapan sadece iki kişi kaldıklarını ve çırak bulmakta zorlandıklarını dile getirdi.

Uzman Görüşü / Editöryel Değerlendirme

Geleneksel el dokumacılığı, yerel zanaat kültürü ve sıfır atık yaklaşımı açısından önemli bir somut olmayan kültürel miras unsuru olarak değerlendirilmektedir. Ancak sanayileşme, fabrikasyon tekstil ürünlerinin ucuzluğu ve çırak yetişmemesi gibi faktörler, bu tür zanaatların sürdürülebilirliğini tehdit eden başlıca unsurlar arasında yer almaktadır.